بهترین روش شستشوی کفش ورزشی؛ راهنمای کامل نگهداری و شستشو

برای شستن کفش ورزشی بهتر است از روش دستی و آب ولرم همراه با شوینده ملایم و برس نرم استفاده کنید و کفش را به طور کامل در آب فرو نبرید. ابتدا بند و کفی را خارج کنید، سپس با یک برس نرم گل‌ و گرد و غبار را پاک کرده و در ادامه رویه و زیره کفش را با محلول شوینده ملایم تمیز کنید.
در پایان نیز کفش را در سایه و جریان هوا خشک کنید. ماشین لباسشویی، آب داغ، وایتکس و حرارت مستقیم برای بیشتر کفش‌های ورزشی انتخاب مناسبی نیستند.

کفش ورزشی برای تحمل فشار و ضربه طراحی شده است، اما این مورد به معنی مقاوم بودن آن در برابر هر نوع شستشو نیست. رویه مش، فوم میانی، چسب‌ها و کفی داخلی ممکن است در اثر رطوبت طولانی مدت، شوینده نامناسب یا حرارت زیاد دچار آسیب شوند. بنابراین هنگام شستن کفش اسپرت باید به جنس رویه و ساختار کفش توجه داشته باشید تا فرایند تمیز کردن به آن آسیب نزند.

در ادامه بهترین روش شستن کفش ورزشی را مرحله به مرحله بررسی می‌کنیم؛ از انتخاب شوینده و تمیز کردن رویه و زیره گرفته تا شستشوی کفش‌های سفید، پارچه‌ای، مش، چرمی، جیر و نبوک و همچنین روش صحیح خشک کردن و نگهداری از کفش پس از شستشو.

چرا شستن صحیح کفش ورزشی اهمیت دارد؟

شستن کفش ورزشی فقط برای تمیز شدن ظاهر آن نیست. کفش‌های ورزشی از چند بخش مختلف مانند رویه، فوم میانی، زیره، کفی و چسب تشکیل شده‌اند و هرکدام در برابر آب، مواد شوینده و حرارت واکنش متفاوتی دارند.

تمیز کردن منظم و اصولی می‌تواند به کاهش تجمع آلودگی و بوی نامطبوع کمک کند و در عین حال از وارد شدن آسیب غیرضروری به ساختار کفش جلوگیری کند. به همین دلیل بهتر است به‌ جای شستشوی شدید یا استفاده از مواد قوی، روش ملایم و متناسب با ساختار کفش را انتخاب کنید.

مهم‌ترین دلایل اهمیت شستشوی صحیح کفش ورزشی عبارت‌اند از:

• کمک به افزایش طول عمر کفش ورزشی
• محافظت از فوم و ساختار داخلی کفش
• حفظ عملکرد و خاصیت ضربه‌گیری
• کاهش تجمع عرق و عوامل ایجاد کننده بوی نامطبوع
• حفظ تمیزی، ظاهر و کیفیت رویه کفش

تمیزکاری اصولی و افزایش طول عمر کفش ورزشی

کفش ورزشی در هر بار استفاده در معرض گرد و غبار، خاک، عرق و رطوبت قرار می‌گیرد. این آلودگی‌ها به مرور بر رویه کفش و شیارهای زیره جمع می‌شوند و ظاهر آن را کثیف و فرسوده می‌کنند. تمیزکاری منظم و اصولی، آلودگی‌های جمع شده را از سطح کفش پاک می‌کند و به حفظ ظاهر و کیفیت آن کمک خواهد کرد.

با این حال شستن مداوم کفش یا استفاده از شوینده‌های قوی، مراقبت بهتری محسوب نمی‌شود. آب زیاد، شوینده‌های قوی و برس زبر می‌توانند به بافت و متریال کفش آسیب برسانند. بنابراین بهتر است کفش را در زمان مناسب و با روش ملایم تمیز کنید تا هم آلودگی‌ها برطرف شوند و هم ساختار کفش سالم بماند.

تمیزکاری صحیح و محافظت از فوم و ساختار داخلی کفش

فوم میانی و کفی داخلی از بخش‌های مهم کفش ورزشی هستند و نقش زیادی در راحتی پا و عملکرد کفش هنگام حرکت دارند. این بخش‌ها نباید در معرض رطوبت طولانی مدت، آب داغ یا مواد شوینده قوی قرار بگیرند؛ زیرا شستشوی نامناسب می‌تواند روی ساختار برخی متریال و چسب‌های کفش اثر منفی بگذارد.

برای محافظت از این بخش‌ها بهتر است کفش را به جای غوطه‌ور کردن در آب با اسفنج یا پارچه مرطوب و مقدار کمی شوینده ملایم تمیز کنید. پس از شستشو نیز کفش باید در محیطی با دمای معمولی و جریان هوای مناسب قرار بگیرد و از بخاری، شوفاژ و سایر منابع حرارتی دور باشد.

شستشوی اصولی و حفظ خاصیت ضربه‌گیری کفش

فوم میانی در بسیاری از کفش‌های ورزشی، بخشی از فشار و ضربه وارد شده هنگام راه رفتن، دویدن و تمرین را جذب می‌کند. به همین دلیل مراقبت صحیح از آن اهمیت دارد. استفاده از آب داغ، شوینده‌های قوی یا شستشوی خشن می‌تواند به مرور روی فوم و چسب‌های کفش اثر بگذارد.

برای جلوگیری از این آسیب‌ها کفش را با آب ولرم، شوینده ملایم و برس نرم تمیز کنید و از قرار دادن آن در آب برای مدت طولانی خودداری کنید. پس از شستشو نیز کفش را در محیطی خنک و دارای جریان هوا قرار دهید و از بخاری، شوفاژ و حرارت مستقیم برای خشک کردن آن استفاده نکنید.

تمیزکاری منظم و کاهش بوی نامطبوع کفش

عرق پا، رطوبت و آلودگی‌های باقی مانده داخل کفش از عوامل اصلی ایجاد بوی نامطبوع هستند. کفی داخلی نیز به دلیل تماس مستقیم با پا معمولا مقدار زیادی از عرق و رطوبت را جذب می‌کند و اگر به‌ درستی تمیز و خشک نشود، بوی نامطبوع می‌تواند دوباره برگردد.

برای کنترل بوی نامطبوع کفی را هنگام شستشو خارج کرده و جداگانه تمیز کنید. بعد از تمرین نیز خارج کردن کفی و قرار دادن کفش در فضای دارای جریان هوا به خشک شدن رطوبت داخل آن کمک می‌کند. در صورت باقی ماندن بو پس از خشک شدن کامل کفش می‌توان مقدار کمی جوش شیرین داخل آن ریخت تا به جذب بو و رطوبت باقی مانده کمک کند.

تمیز کردن اصولی و حفظ ظاهر و کیفیت رویه کفش

رویه کفش در طول استفاده مرتب با گرد و غبار، خاک، گل و آلودگی‌های محیطی در تماس است؛ به همین دلیل معمولا اولین بخشی است که کثیفی و لکه‌ها روی آن دیده می‌شوند. پاک کردن منظم این آلودگی‌ها با برس نرم و شوینده ملایم به حفظ تمیزی و ظاهر کفش کمک می‌کند.

با این حال نوع تمیزکاری باید با جنس رویه هماهنگ باشد. رویه‌های مش، پارچه‌ای و بافتنی معمولا به تمیزکاری ملایم با اسفنج یا برس نرم نیاز دارند، در حالی که چرم، جیر و نبوک باید با محصولات مخصوص خودشان تمیز شوند. استفاده از وایتکس، مواد شوینده قوی یا برس زبر ممکن است باعث تغییر رنگ، آسیب به بافت یا کاهش کیفیت ظاهری رویه شود.

چه زمانی باید کفش ورزشی را بشوییم؟

زمان شستن کفش ورزشی به میزان استفاده و شرایطی که در آن استفاده می‌شود بستگی دارد. لازم نیست بعد از هر بار پوشیدن، کفش را به طور کامل بشویید. اگر فقط کمی گرد و غبار روی آن نشسته باشد، پاک کردن آلودگی‌ها و قرار دادن کفش در محیطی با جریان هوا کافی است.

شستشوی کامل را زمانی انجام دهید که کفش با گل‌ و لای، خاک، عرق زیاد یا رطوبت تماس داشته و به تمیزکاری بیشتری نیاز دارد. در ادامه مهم‌ترین شرایطی را که نشان می‌دهند کفش ورزشی به شستشو نیاز دارد، بررسی می‌کنیم:

• شستشوی کفش پس از دویدن در گل‌ و لای: گل و خاک به خصوص وقتی داخل شیارهای زیره باقی بمانند، می‌توانند ظاهر کفش را کثیف و از چسبندگی مناسب زیره کم کنند. بهتر است ابتدا اجازه دهید گل اضافی خشک شود و سپس با یک برس نرم یا مناسب، آلودگی‌های باقی مانده را از رویه و زیره پاک کنید. اگر آلودگی زیاد بود، شستشوی دستی با آب ولرم و شوینده ملایم گزینه مناسبی است.
• شستشوی کفش پس از مسابقه و تمرین سنگین: بعد از یک مسابقه یا تمرین سنگین، کفش معمولا بیشتر از حالت عادی در معرض عرق، رطوبت و آلودگی قرار گرفته است. در چنین شرایطی لازم نیست همیشه کفش را کامل بشویید؛ ابتدا کفی را خارج کنید، کفش را در فضای باز قرار دهید و اجازه دهید رطوبت آن از بین برود. اگر رویه یا زیره به طور محسوسی کثیف شده باشد، تمیزکاری کامل انجام دهید.
• شستشوی کفش پس از استفاده طولانی: اگر کفش را برای مدت طولانی و به صورت مرتب استفاده می‌کنید، تجمع عرق و آلودگی داخل و روی آن بیشتر می‌شود. در این حالت تمیزکاری دوره‌ای به حفظ ظاهر کفش و کاهش بوی نامطبوع کمک می‌کند.
• تاثیر میزان استفاده بر زمان شستشوی کفش: هرچه کفش بیشتر استفاده شود، میزان تماس آن با عرق، گرد و غبار و آلودگی نیز افزایش پیدا می‌کند. بنابراین کفشی که تقریبا هر روز برای دویدن استفاده می‌شود، نسبت به کفشی که فقط گاهی پوشیده می‌شود به تمیزکاری و مراقبت بیشتری نیاز دارد.
• تاثیر شرایط آب‌ و هوایی بر نیاز به شستشو: رطوبت، بارندگی و هوای گل‌ آلود باعث می‌شوند کفش سریع‌تر کثیف شود. در مقابل در شرایط خشک و تمیز ممکن است یک پاکسازی ساده با برس یا دستمال برای مدت طولانی کافی باشد.
• تاثیر مسیرهای خاکی بر میزان آلودگی کفش: دویدن در مسیرهای خاکی یا گل‌ آلود معمولا آلودگی بیشتری را به رویه و زیره منتقل می‌کند. در این شرایط بعد از هر بار استفاده بهتر است گل و خاک از کفش جدا شود تا در شیارهای زیره باقی نماند و برای تمیز کردن بعدی سخت‌تر نشود.
• میزان نیاز به شستشوی کفش در مسیرهای آسفالتی: اگر بیشتر با کفش ورزشی روی آسفالت می‌دوید، معمولا آلودگی کمتری نسبت به مسیرهای خاکی و گل‌آلود روی کفش جمع می‌شود. در این شرایط نیازی نیست بعد از هر بار استفاده کفش را کامل بشویید. پاک کردن گرد و غبار و لکه‌های سطحی با یک دستمال یا برس نرم و قرار دادن کفش در هوای آزاد معمولا برای تمیز نگه داشتن آن کافی است.
• میزان نیاز به شستشوی کفش در استفاده روزمره: اگر کفش ورزشی را بیشتر برای استفاده روزمره می‌پوشید، زمان شستشو بیشتر به میزان کثیفی و بوی کفش بستگی دارد. در این حالت، تمیزکاری موضعی لکه‌ها و گرد و غبار معمولا انتخاب بهتری نسبت به شستشوی مکرر کل کفش است.

قبل از شستن کفش ورزشی به چه وسایلی نیاز داریم؟

برای شستن کفش ورزشی در خانه به وسایل پیچیده یا شوینده‌های تخصصی زیادی نیاز ندارید. چند وسیله ساده می‌تواند برای پاک کردن گرد و غبار، تمیز کردن رویه و زیره و از بین بردن رطوبت کافی باشد. بهتر است قبل از شروع شستشو، وسایل زیر را آماده کنید:

• برس نرم: برای رفع کردن گرد و غبار، خاک و گل خشک‌ شده از رویه و زیره.
• مسواک قدیمی و نرم: برای تمیز کردن قسمت‌های باریک، شیارهای زیره و نقاطی که دسترسی به آن‌ها دشوار است.
• شوینده ملایم: برای تمیز کردن کفش بدون وارد کردن فشار غیرضروری به بافت و متریال آن.
• آب ولرم: برای تهیه محلول شستشو و تمیز کردن کفش؛ آب داغ توصیه نمی‌شود.
• اسفنج نرم: برای پاک کردن رویه کفش و برداشتن باقی مانده شوینده و آلودگی.
• حوله یا دستمال کاغذی: برای گرفتن رطوبت اضافی و کمک به خشک شدن داخل کفش.
• جوش شیرین: برای کاهش بوی نامطبوع داخل کفش به خصوص پس از خشک شدن کامل آن.

آموزش مرحله‌ به‌ مرحله شستن کفش ورزشی

شستشوی کفش ورزشی فقط به تمیز کردن رویه محدود نمی‌شود و بخش‌هایی مانند زیره، بندها و کفی داخلی نیز به مرور زمان با گرد و غبار، خاک، عرق و آلودگی در تماس هستند.

اگر این قسمت‌ها به درستی تمیز نشوند، ممکن است بوی نامطبوع ایجاد شود یا ظاهر و کیفیت کفش تحت تاثیر قرار بگیرد. از طرفی استفاده نادرست از آب، شوینده یا ابزار شستشو می‌تواند به متریال و ساختار کفش آسیب برساند.

بنابراین بهتر است فرایند شستشو با آماده‌ سازی کفش شروع شود و هر بخش با مقدار مناسب آب و شوینده و ابزار مناسب تمیز شود.

قبل از شروع شستشو بندهای کفش را به‌ آرامی خارج کنید. بندها معمولا در تماس مستقیم با گرد و غبار و عرق هستند و در صورت باقی ماندن روی کفش، تمیز کردن قسمت‌های اطراف سوراخ‌های بند و بخش‌های زیر آن‌ها دشوارتر می‌شود.

با جدا کردن بندها هم دسترسی به رویه کفش بهتر خواهد بود و هم می‌توانید بندها را جداگانه تمیز کنید تا آلودگی‌های باقی مانده روی آن‌ها دوباره به کفش منتقل نشود.

خارج کردن کفی برای تمیز کردن بهتر داخل کفش

کفی داخلی را به آرامی از کفش خارج کنید تا دسترسی بیشتری به فضای داخل کفش داشته باشید. کفی به‌ طور مستقیم با پا در تماس است و به همین دلیل معمولا عرق و رطوبت بیشتری در آن جمع می‌شود.

با خارج کردن کفی تمیز کردن آن راحت‌تر می‌شود و فضای داخل کفش نیز بهتر در معرض هوا قرار می‌گیرد. از آنجا که کفی معمولا عرق و رطوبت زیادی جذب می‌کند، تمیز کردن و خشک کردن آن به کاهش بوی نامطبوع و رطوبت داخل کفش کمک می‌کند.

تمیز کردن اولیه کفش قبل از شستشو

قبل از شروع شستشو ابتدا گرد و غبار، خاک و گل‌های خشک شده را از روی کفش پاک کنید. برای این کار از یک برس نرم استفاده کنید و سطح رویه و شیارهای زیره را به‌آرامی برس بکشید تا آلودگی‌های اضافی جدا شوند.

اگر کفش به گل‌ و لای آغشته است، بهتر است ابتدا اجازه دهید گل کاملا خشک شود و بعد آن را برس بکشید؛ در این حالت جدا کردن گل از سطح کفش و شیارهای زیره آسان‌تر خواهد بود.

آماده کردن محلول مناسب برای شستشوی کفش

برای تمیز کردن کفش ورزشی یک محلول ساده از آب ولرم و مقدار کمی شوینده ملایم کافی است. نیازی به استفاده از شوینده‌های قوی یا مقدار زیاد مواد تمیزکننده نیست؛ زیرا این مواد می‌توانند به رنگ و بافت برخی از متریال‌های کفش آسیب بزنند.

شوینده را ابتدا در آب حل کنید تا محلول یکنواختی داشته باشید و سپس برای تمیز کردن رویه، زیره و سایر بخش‌های قابل شستشو از آن استفاده کنید.

برای یک ظرف یا سطل کوچک آب ولرم، حدود 15 تا 30 میلی‌ لیتر شوینده ملایم کافی است. اگر روی بسته‌بندی شوینده مقدار مصرف مشخصی درج شده، همان دستورالعمل را در اولویت قرار دهید.

تمیز کردن رویه کفش با روش مناسب

رویه کفش را با یک اسفنج یا برس نرم و مقدار کمی از محلول شوینده تمیز کنید. ابزار شستشو را بیش از حد خیس نکنید و با حرکات آرام روی قسمت‌های کثیف بکشید. برای رویه‌های مش، پارچه‌ای و بافتنی، فشار زیاد یا برس زبر می‌تواند به الیاف آسیب بزند؛ بنابراین بهتر است تمیزکاری را با ملایمت انجام دهید.

بعد از پاک شدن آلودگی‌ها باقی مانده شوینده را با یک اسفنج یا دستمال مرطوب از رویه بردارید و کفش را زیر جریان مستقیم آب قرار ندهید. نکته مهم این است که روش شستشو به جنس رویه بستگی دارد؛ رویه‌های چرمی، جیر و نبوک به شوینده‌های مخصوص خود نیاز دارند و نباید مانند کفش‌های پارچه‌ای با آب و صابون معمولی شسته شوند.

تمیز کردن شیارها و سطح زیره کفش

زیره کفش بیشترین تماس را با زمین دارد و معمولا خاک، گل و آلودگی‌ها در شیارهای آن جمع می‌شوند. ابتدا با یک برس آلودگی‌های خشک و گل باقی مانده را از سطح زیره جدا کنید. سپس برس نرم را به محلول آب ولرم و شوینده ملایم آغشته کرده و سطح زیره و شیارها را به آرامی تمیز کنید.

برای قسمت‌های باریک و شیارهایی که دسترسی به آن‌ها دشوار است، می‌توانید از یک مسواک نرم استفاده کنید. در پایان با یک اسفنج یا دستمال مرطوب، باقی مانده آلودگی و شوینده را از روی زیره پاک کنید تا سطح آن تمیز و بدون مواد شوینده باقی بماند.

شستشوی بندها برای پاک شدن آلودگی‌ها

بندهای کفش به دلیل تماس مداوم با دست، گرد و غبار و عرق به‌ مرور کثیف می‌شوند و اگر هنگام شستشوی کفش تمیز نشوند، ظاهر کلی کفش همچنان نامرتب باقی می‌ماند. بعد از جدا کردن بندها، ابتدا آلودگی‌های سطحی آن‌ها را با یک برس نرم از بین ببرید.

سپس بندها را در آب ولرم و مقدار کمی شوینده ملایم قرار دهید و به‌ آرامی با دست یا برس نرم تمیز کنید. برای لکه‌های مقاوم‌تر می‌توانید بندها را برای چند دقیقه در محلول قرار دهید و بعد دوباره برس بکشید. در پایان آن‌ها را با آب تمیز آبکشی کنید و در فضای آزاد و دور از حرارت مستقیم قرار دهید تا کاملا خشک شوند.

تمیز کردن کفی برای کاهش رطوبت و بوی نامطبوع

کفی داخلی به‌ طور مستقیم با پا در تماس است و معمولا مقدار زیادی عرق و رطوبت را جذب می‌کند؛ به همین دلیل، تمیز کردن آن بخش مهمی از شستشوی کفش ورزشی است.

ابتدا کفی را با یک برس نرم و مقدار کمی محلول آب ولرم و شوینده ملایم تمیز کنید و قسمت‌هایی را که بیشتر در تماس با پا هستند با دقت بیشتری پاک کنید.

بعد از تمیز شدن کفی با یک اسفنج یا دستمال مرطوب باقی مانده شوینده را بردارید. کفی را داخل آب رها نکنید و برای مدت طولانی خیس نگه ندارید؛ رطوبت زیاد می‌تواند روی فرم و ساختار فوم آن اثر بگذارد. در پایان کفی را خارج از کفش و در محیطی خنک و دارای جریان هوا قرار دهید تا کاملا خشک شود.

خشک کردن کفش بدون آسیب به ساختار آن

خشک کردن آخرین و یکی از مهم‌ترین مراحل شستشوی کفش ورزشی است. بعد از تمیز شدن کفش ابتدا رطوبت اضافی رویه را با یک حوله یا دستمال بگیرید. سپس داخل کفش را با دستمال کاغذی پر کنید تا رطوبت داخل آن جذب شود و فرم کفش هنگام خشک شدن تغییر نکند. اگر دستمال کاملا خیس شد آن را تعویض کنید.

کفش را در محیطی خشک، خنک و دارای جریان هوا قرار دهید. برای افزایش گردش هوا می‌توانید یک پنکه را در فاصله مناسب روبه‌روی کفش قرار دهید. بخاری، شوفاژ، سشوار، خشک‌کن و نور مستقیم خورشید گزینه مناسبی برای خشک کردن کفش نیستند؛ حرارت زیاد می‌تواند به فوم، چسب‌ها و فرم کفش آسیب بزند. تا زمانی که کفش و کفی کاملا خشک نشده‌اند از پوشیدن دوباره آن‌ها خودداری کنید.

روش شستن کفش ورزشی بر اساس جنس

همه کفش‌های ورزشی را نمی‌توان با یک روش یکسان شست. جنس رویه، میزان حساسیت آن به آب و نوع ساختار کفش تعیین می‌کند که چه مقدار آب، چه نوع شوینده و چه ابزاری برای تمیز کردن آن مناسب باشد.

برای مثال رویه‌های مش و پارچه‌ای معمولا با شستشوی دستی و ملایم قابل تمیز کردن هستند، اما چرم، جیر و نبوک به مراقبت متفاوتی نیاز دارند. قبل از شستشو جنس رویه کفش را مشخص کنید و روش مناسب آن را در نظر بگیرید. در ادامه نحوه تمیز کردن هر یک از این جنس‌ها را بررسی می‌کنیم:

• نحوه شستن کفش ورزشی با رویه مش (Mesh): رویه مش به دلیل ساختار توری و تنفس‌پذیر، آلودگی و گرد و غبار را در بافت خود نگه می‌دارد و در عین حال نسبت به سایش شدید حساس است. برای تمیز کردن آن، ابتدا گرد و غبار و خاک خشک را با یک برس نرم از روی سطح بردارید. سپس اسفنج یا برس نرم را به محلول آب ولرم و شوینده ملایم آغشته کنید و بدون فشار زیاد روی قسمت‌های کثیف بکشید.
• نحوه شستن کفش ورزشی با رویه بافتنی و تنفس‌پذیر (Knit): رویه‌های Knit انعطاف‌پذیر و تنفس‌پذیر هستند، اما الیاف آن‌ها ممکن است در اثر برس زدن شدید یا کشیده شدن آسیب ببینند. برای تمیز کردن این کفش‌ها ابتدا آلودگی‌های خشک را با یک برس بسیار نرم یا دستمال پاک کنید. سپس با استفاده از اسفنج نرم و مقدار کمی محلول آب ولرم و شوینده ملایم، قسمت‌های کثیف را به‌ آرامی تمیز کنید. فشار زیاد روی بافت وارد نکنید و از برس زبر استفاده نکنید.
• نحوه شستن کفش ورزشی با رویه چرمی: کفش‌های چرمی به آب و شوینده‌های معمولی حساس‌تر هستند و نباید مانند کفش‌های مش یا پارچه‌ای شسته شوند. ابتدا با یک پارچه نرم و کمی مرطوب، گرد و غبار و آلودگی‌های سطحی را پاک کنید. اگر لکه‌ها باقی ماندند از شوینده مخصوص چرم مطابق دستورالعمل محصول استفاده کنید. کفش چرمی را در آب قرار ندهید و اجازه ندهید مقدار زیادی رطوبت روی سطح آن باقی بماند. پس از تمیزکاری نیز آن را در محیطی خنک و دور از نور مستقیم خورشید یا منابع حرارتی خشک کنید.
• نحوه تمیز کردن کفش ورزشی با رویه جیر: جیر یکی از حساس‌ترین متریال‌های مورد استفاده در کفش است و تماس مستقیم با آب می‌تواند باعث تغییر ظاهر یا ایجاد لکه روی آن شود. برای تمیز کردن کفش جیر، ابتدا اجازه دهید آلودگی‌های مرطوب خشک شوند و سپس با برس مخصوص جیر سطح کفش را به‌ آرامی تمیز کنید. برای لکه‌های مقاوم از پاک‌کن یا شوینده مخصوص جیر استفاده کنید و دستورالعمل محصول را در نظر بگیرید.
• نحوه تمیز کردن کفش ورزشی با رویه نبوک: نبوک نیز مانند جیر به مراقبت بیشتری نیاز دارد و استفاده از آب و شوینده معمولی می‌تواند به ظاهر و بافت آن آسیب بزند. ابتدا با برس مخصوص نبوک، گرد و غبار و آلودگی‌های سطحی را در جهت مناسب برس بکشید. اگر لکه‌ای روی سطح باقی مانده است، از پاک‌کننده یا محلول مخصوص نبوک استفاده کنید.
• نحوه شستن کفش اسپرت پارچه‌ای: کفش‌های پارچه‌ای معمولا با شستشوی دستی و ملایم قابل تمیز کردن هستند. ابتدا گرد و غبار و خاک خشک را با برس نرم جدا کنید و سپس اسفنج را به محلول آب ولرم و شوینده ملایم آغشته کرده و روی قسمت‌های کثیف بکشید. برای جلوگیری از آسیب به بافت پارچه، کفش را کاملا در آب فرو نبرید و از ساییدن شدید خودداری کنید. در پایان با یک دستمال یا اسفنج مرطوب باقی‌مانده شوینده را پاک کنید و کفش را در سایه و جریان هوا قرار دهید تا به‌ طور طبیعی خشک شود.

در جدول زیر روش مناسب تمیز کردن هر نوع رویه، شوینده پیشنهادی و مهم‌ترین نکته‌ای که هنگام شستشو باید رعایت شود به صورت خلاصه مقایسه مقایسه شده است. این جدول کمک می‌کند بر اساس جنس کفش، روش شستشوی مناسب‌تری انتخاب کنید.

بهترین روش خشک کردن کفش ورزشی

خشک کردن کفش ورزشی به اندازه شستشوی آن اهمیت دارد؛ زیرا حرارت زیاد یا خشک کردن نادرست می‌تواند به فوم، چسب‌ها، رویه و فرم کفش آسیب بزند. بعد از شستشو هدف این است که رطوبت به تدریج و بدون وارد شدن حرارت مستقیم از کفش خارج شود. برای این کار چند روش ساده و کم خطر وجود دارد که به شرح زیر می باشند:

• استفاده از دستمال کاغذی برای جذب رطوبت داخل کفش: دستمال به جذب رطوبت داخل کفش کمک می‌کند و هم‌زمان باعث می‌شود فرم کفش هنگام خشک شدن بهتر حفظ شود. از دستمال‌های رنگی یا روزنامه‌هایی که احتمال انتقال جوهر دارند، برای پر کردن داخل کفش استفاده نکنید.
• استفاده از روزنامه برای خشک کردن داخل کفش: روزنامه می‌تواند رطوبت داخل کفش را جذب کند و به حفظ فرم آن هنگام خشک شدن کمک کند. چند تکه روزنامه را به شکل مناسب داخل کفش قرار دهید، اما آن را بیش از حد فشرده نکنید تا هوا همچنان بتواند داخل کفش جریان داشته باشد. بهتر است هر چند ساعت روزنامه‌های مرطوب را خارج کرده و با نمونه خشک جایگزین کنید.
• خشک شدن کفش در هوای آزاد: کفش را پس از شستشو در محیطی خشک، خنک و دور از نور مستقیم خورشید قرار دهید. باز گذاشتن زبانه کفش و خارج کردن کفی داخلی نیز کمک می‌کند هوا راحت‌تر در فضای داخل آن گردش کند و رطوبت سریع‌تر از بین برود. بسته به میزان رطوبت و شرایط محیط، خشک شدن کامل کفش ممکن است حدود 24 تا 48 ساعت زمان ببرد.
• افزایش گردش هوا برای خشک شدن سریع‌تر: اگر می‌خواهید زمان خشک شدن را کمتر کنید، می‌توانید کفش را در محلی قرار دهید که جریان هوای مناسبی دارد. استفاده از پنکه در فاصله مناسب نیز می‌تواند به گردش هوا و خروج رطوبت کمک کند، بدون اینکه کفش در معرض حرارت قرار بگیرد.

اشتباهات رایج هنگام شستن کفش ورزشی

بخش زیادی از آسیب‌هایی که هنگام شستشوی کفش ورزشی ایجاد می‌شود نه به دلیل خود شستشو، بلکه به خاطر روش نادرست تمیز کردن است.
آب داغ، شوینده‌های قوی، برس زبر یا خشک کردن با حرارت می‌توانند به رویه، فوم، چسب و فرم کفش آسیب بزنند. رایج‌ترین اشتباهات هنگام شستن کفش ورزشی که افراد زیادی با آن مواجه می‌شوند به شرح زیر هستند:

• استفاده نکردن از ماشین لباسشویی برای شستن کفش: چرخش و ضربه‌های ماشین لباسشویی همراه با حجم زیاد آب می‌تواند به رویه، فوم و چسب‌های کفش فشار وارد کند و باعث تغییر فرم آن شود. برای بیشتر کفش‌های ورزشی، شستشوی دستی با آب ولرم و شوینده ملایم انتخاب مطمئن تری است.
• استفاده نکردن از آب داغ: آب داغ می‌تواند به برخی متریال کفش و چسب‌های به‌ کار رفته در ساخت آن آسیب بزند. برای تمیز کردن کفش ورزشی نیازی به آب با دمای بالا نیست و آب ولرم برای شستشوی معمول کفش مناسب‌تر است.
• استفاده نکردن از وایتکس و شوینده‌های قوی: وایتکس و مواد شوینده قوی ممکن است باعث تغییر رنگ، آسیب به الیاف رویه و ضعیف شدن برخی بخش‌های کفش شوند. حتی برای کفش‌های سفید نیز بهتر است از یک شوینده ملایم استفاده کنید تا تمیزی کفش بدون آسیب به متریال آن انجام شود.
• قرار ندادن کفش برای مدت طولانی در آب: قرار گرفتن طولانی مدت کفش در آب، رطوبت زیادی را به رویه، فوم و بخش‌های داخلی آن منتقل می‌کند و می‌تواند به ساختار کفش آسیب بزند. بهتر است به جای قرار دادن کامل کفش در آب، قسمت‌های کثیف را به صورت کنترل شده با اسفنج یا برس نرم تمیز کنید.
• استفاده نکردن از برس زبر و سایش شدید: برس زبر و فشار زیاد هنگام تمیزکاری می‌تواند به الیاف رویه به خصوص در کفش‌های مش، پارچه‌ای و بافتنی آسیب بزند. برای شستشوی این قسمت‌ها، برس نرم یا مسواک نرم انتخاب مناسب‌تری است و بهتر است آلودگی‌ها بدون سایش شدید پاک شوند.

آیا می‌توان کفش ورزشی را در ماشین لباسشویی شست؟

در بیشتر موارد شستن کفش ورزشی در ماشین لباسشویی توصیه نمی‌شود. چرخش، ضربه‌های مکرر و تماس با حجم زیادی از آب می‌تواند به رویه، فوم، چسب‌ها و فرم کفش آسیب بزند. به همین دلیل شستشوی دستی با آب ولرم و شوینده ملایم، روش ایمن‌تری برای بیشتر کفش‌های ورزشی است.

البته جنس و دستورالعمل مراقبت هر کفش با دیگری متفاوت است. اگر سازنده کفش شستشو با ماشین لباسشویی را مجاز اعلام کرده باشد، باید دقیقا همان دستورالعمل را رعایت کنید؛ در غیر این صورت بهتر است ریسک نکنید و شستشوی دستی را انتخاب کنید.

بهترین شوینده برای شستن کفش ورزشی چیست؟

برای بیشتر کفش‌های ورزشی، شوینده ملایم بهترین انتخاب است. شوینده‌ای که قدرت پاک‌کنندگی مناسبی داشته باشد اما باعث آسیب به الیاف رویه، تغییر رنگ یا ضعیف شدن متریال کفش نشود. مقدار شوینده نیز باید کم باشد؛ استفاده بیشتر، لزوما تمیزی بیشتری ایجاد نمی‌کند و ممکن است پاک کردن باقی مانده آن را دشوارتر کند.

چگونه بوی بد کفش ورزشی را از بین ببریم؟

بوی نامطبوع کفش ورزشی معمولا به تجمع عرق، رطوبت و فعالیت باکتری‌ها در فضای داخلی کفش مربوط است. شستشوی اصولی، خشک کردن کامل و جلوگیری از ماندن رطوبت داخل کفش، مهم‌ترین اقدامات برای کنترل بو هستند. برای نتیجه بهتر، می‌توانید علاوه بر تمیز کردن کفش، کفی داخلی را نیز جداگانه تمیز و کاملا خشک کنید.

• استفاده از جوش شیرین برای جذب بو و رطوبت: جوش شیرین می‌تواند به جذب بخشی از رطوبت و کاهش بوی نامطبوع داخل کفش کمک کند. پس از خشک شدن کامل کفش، مقدار کمی جوش شیرین داخل آن بریزید و اجازه دهید چند ساعت بماند؛ سپس قبل از استفاده پودر را کاملا خارج کنید.
• استفاده از سرکه رقیق برای کاهش بوی نامطبوع: محلول رقیق سرکه و آب می‌تواند برای برخی کفش‌های قابل شستشو به کنترل بوی نامطبوع کمک کند. با این حال بهتر است ابتدا سازگاری آن با جنس کفش را بررسی کنید و محلول را مستقیما روی متریال‌های حساس مانند جیر، نبوک یا چرم استفاده نکنید.
• استفاده از اسپری ضدبو: اسپری‌های مخصوص کفش می‌توانند برای کنترل بوی نامطبوع به‌ خصوص در کفش‌هایی که استفاده روزمره یا ورزشی زیادی دارند، کاربردی باشند. بهتر است محصولی را انتخاب کنید که برای جنس کفش مناسب باشد و طبق دستور سازنده استفاده شود.
• شستشوی کفی داخلی برای کاهش منبع بو: کفی به‌دلیل تماس مستقیم با پا، مقدار زیادی عرق و رطوبت را جذب می‌کند و می‌تواند یکی از عوامل اصلی ایجاد بو باشد. کفی را از کفش خارج کنید، با مقدار کمی شوینده ملایم تمیز کنید و سپس در فضای دارای جریان هوا قرار دهید تا کاملا خشک شود.

نحوه شستن کفش ASICS

کفش‌های اسیکس از متریال‌ها و فناوری‌های مختلفی ساخته می‌شوند؛ بنابراین روش تمیز کردن آن‌ها باید با توجه به جنس رویه و ساختار مدل انتخاب شود.

طبق راهنمای رسمی اسیکس، شستشوی دستی با آب ولرم، شوینده ملایم و ابزار نرم توصیه می‌شود و استفاده از ماشین لباسشویی و خشک‌کن برای کفش‌های رانینگ این برند توصیه نشده است.

کفش‌های ASICS را می‌توان تمیز کرد، اما روش تمیزکاری اهمیت زیادی دارد. ASICS توصیه می‌کند بندها و کفی داخلی جدا شوند، ابتدا گل و آلودگی‌های خشک از روی کفش برداشته و سپس رویه و زیره با آب ولرم و شوینده ملایم تمیز شوند.

برای رویه‌های مش و پارچه‌ای، استفاده از اسفنج و شستشوی ملایم مناسب است؛ اما نباید کفش را کاملا در آب فرو برد.

مراقبت از رویه مش کفش‌های ASICS

بسیاری از کفش‌ های رانینگ اسیکس دارای رویه‌های مش و تنفس‌پذیر هستند. برای تمیز کردن این قسمت، اسفنج یا برس نرم را به آب ولرم و شوینده ملایم آغشته کنید و بدون فشار زیاد روی رویه بکشید. ASICS توصیه می‌کند رویه‌های پارچه‌ای و مش کاملا در آب فرو نروند و پس از تمیزکاری با یک حوله یا دستمال مرطوب پاک شوند.

توصیه‌های رسمی ASICS برای تمیز کردن کفش

طبق راهنمای ASICS، برای تمیز کردن کفش‌های رانینگ استفاده از برس نرم، آب ولرم، شوینده ملایم، اسفنج و دستمال کاغذی پیشنهاد می‌شود. همچنین توصیه شده کفش‌ها در هوای آزاد خشک شوند و از خشک‌کن، منابع حرارتی و نور مستقیم خورشید استفاده نشود.

برای مواد خاصی مانند GORE-TEX نیز باید از شوینده مخصوص همان متریال استفاده کرد و برای چرم، جیر و نبوک نیز شوینده مخصوص این جنس‌ها به‌ کار رود.

روش شستن کفش اسپرت سفید

کفش سفید آلودگی و لکه را بیشتر از کفش‌های تیره نشان می‌دهد، اما برای تمیز کردن آن نیازی به مواد سفید کننده قوی نیست. بهترین روش، پاک کردن لکه‌ها با شوینده ملایم و ابزار نرم و سپس خشک کردن کفش در سایه است.

استفاده از وایتکس، آب داغ یا نور مستقیم خورشید می‌تواند باعث تغییر رنگ یا آسیب به متریال کفش شود. در ادامه مهم‌ترین نکات برای تمیز و سفید نگه داشتن بخش‌های مختلف کفش را بررسی می‌کنیم:

• پاک کردن لکه‌های روی کفش سفید: ابتدا گرد و غبار و آلودگی‌های خشک را با برس نرم از روی کفش بردارید. سپس مقدار کمی شوینده ملایم را با آب ولرم ترکیب کنید و با اسفنج یا مسواک نرم، لکه‌ها را به‌ آرامی تمیز کنید. برای لکه‌های مقاوم به‌ جای فشار و سایش زیاد، چند مرتبه تمیزکاری ملایم را تکرار کنید.
• جلوگیری از زرد شدن کفش سفید: باقی ماندن شوینده روی رویه، استفاده از وایتکس، آب داغ و خشک کردن زیر نور مستقیم خورشید می‌تواند از عوامل تغییر رنگ و زرد شدن کفش سفید باشد. پس از تمیزکاری، باقی‌ مانده شوینده را با یک دستمال مرطوب پاک کنید و کفش را در سایه و جریان هوا قرار دهید تا به‌ تدریج خشک شود.
• تمیز کردن قسمت لاستیکی سفید کفش: قسمت‌های لاستیکی مانند لبه زیره معمولا آلودگی بیشتری به خود می‌گیرند و می‌توان آن‌ها را با مسواک یا برس نرم تمیز کرد. مقدار کمی شوینده ملایم روی برس بزنید و سطح لاستیکی را با حرکات آرام پاک کنید. در پایان باقی‌مانده کف و آلودگی را با دستمال مرطوب بردارید.
• تمیز کردن و سفید نگه داشتن بندهای کفش: بندها را از کفش جدا کنید و در آب ولرم همراه با مقدار کمی شوینده ملایم بشویید. برای لکه‌های مقاوم، می‌توانید بندها را برای مدت کوتاهی در آب قرار دهید و سپس با برس نرم تمیز کنید. پس از شستشو، آن‌ها را در هوای آزاد و دور از نور مستقیم خورشید خشک کنید.

روش نگهداری کفش ورزشی بعد از شستشو برای افزایش طول عمر

تمیز شدن کفش پایان کار نیست، نحوه نگهداری آن بعد از شستشو نیز روی وضعیت ظاهری و ساختار کفش تأثیر دارد. قبل از استفاده مجدد مطمئن شوید تمام قسمت‌های کفش کاملا خشک شده‌اند و سپس آن را در محیطی خشک و دارای تهویه قرار دهید.

• قرار دادن کفی در جای خود پس از خشک شدن: کفی داخلی را تا زمانی که کاملا خشک نشده است داخل کفش قرار ندهید. بعد از خشک شدن کامل کفی و فضای داخلی کفش، آن را به‌ آرامی در جای خود قرار دهید تا فرم مناسب کفش حفظ شود.
• بستن بندها و آماده کردن کفش برای استفاده: پس از قرار دادن کفی، بندها را به شکل معمول ببندید و کفش را برای استفاده آماده کنید. بهتر است بندها بیش از حد محکم بسته نشوند تا فرم رویه و ساختار کفش تحت فشار قرار نگیرد.
• استفاده از کفش فقط پس از خشک شدن کامل: پوشیدن کفش زمانی که هنوز داخل آن رطوبت وجود دارد، می‌تواند باعث ایجاد بوی نامطبوع و باقی ماندن رطوبت در فضای داخلی شود. اجازه دهید کفش و کفی کاملا خشک شوند و سپس از آن استفاده کنید.
• نگهداری کفش در محیط خشک و دارای تهویه: کفش ورزشی را در محیطی خشک، خنک و دارای جریان هوا نگهداری کنید. قرار دادن کفش خیس یا نیمه‌ خشک داخل کیف ورزشی یا فضای بسته، رطوبت را محبوس می‌کند و شرایط مناسبی برای ایجاد بوی نامطبوع فراهم می‌شود.

سخن نهایی، شستشوی درست، مهم‌تر از شستشوی بیشتر

تمیز نگه داشتن کفش ورزشی فقط به ظاهر آن مربوط نمی‌شود؛ روش شستشو و خشک کردن می‌تواند روی دوام متریال، فرم کفش و کیفیت استفاده از آن تأثیر بگذارد. بهترین روش این است که کفش را با آب ولرم، شوینده ملایم و ابزار نرم و متناسب با جنس رویه تمیز کنید، از آب زیاد و مواد قوی استفاده نکنید و اجازه دهید کفش در سایه و جریان هوا کاملا خشک شود.

همچنین لازم نیست بعد از هر بار استفاده کفش را به‌ طور کامل بشویید. پاک کردن سریع گل و گرد و غبار، خارج کردن کفی برای تهویه و نگهداری کفش در محیط خشک در بسیاری از مواقع برای مراقبت روزمره کافی است.

سوالات متداول درباره نحوه شستشوی کفش ورزشی